Clipping details
(from scrapbook 1, page 68)

Clipping text

Rick Parfitt staat versteld vanzijneigen conditie...

'KIJK MIJ EENS'

Aan zijn uiterlijk te zien zou je niet zeggen dat Rick Parfitt een slopend muzikantenbestaan leidt. Maar de gitarist heeft er dan ook alles voor over om in topconditie te blijven...

Rick Parfitt, sinds 1969 slaggitarist bij Status Quo en natuurlijk ook zanger, is inmiddels de dertig gepasseerd. Hij zou dus gewoontegetrouw ingedeeld kunnen worden bij de afdeling „ouderlingen in de popbusiness". Maar Rick Parfitt een ouwe zak noemen zou een regelrechte burgeroorlog betekenen. En terecht, want wanneer is een popmuzikant nou echt oud? Dat heeft namelijk niets met de kalender te maken. En Parfitt is beslist geen oudje. Het is hem nauwelijks aan te zien dat hij al tien jaar dag in dag uit op de bühne staat. „Het enige dat aan Status Quo slit, zin de spijkerbroeken," verklaart hij enthousiast. Parfitts conditie is dan ook inderdaad uitstekend te noemen. De geheimzinnige virusziekte die hem enkele jaren geleden plaagde schijnt helemaal overwonnen te zijn. Hoe houdt Parfitt zichzelf nou eigenlijk in topconditie en waar haalt-ie die enorme energie vandaan?

„Op de eerste plaats moet je altijd blijven lachen," grapt hij. „Bovendien heeft mijn lichaam in de kinderjaren de nodige opdonders gehad. Op mijn vierde brak ik bijvoorbeeld vijf vingers tussen een stalen hek, had ik ook nog twee keer een flink gat in mijn kop en een keer een diepe jaap in mijn kin. Dat was dus meteen al een spartaans begin, hè!"

Strenge Leefregels

Lid zijn van Status Quo betekent in feite een atletenbestaan leiden. Om dat vol te houden moet er echt heel hard getraind worden. Als het even kan neemt de groep in elke plaats na aankomst meteen duik in het hotelzwembad.

Ja, voor het ontbijt worden er steevast een flink aantal baanties getrokken. En dat is nog niet alles. Daarna volgen een serie conditie-oefeningen op het droge. Het moet wel, want het zwerversbestaan dat Status Quo leidt, is kei en keihard. Van het ene eind van de wereld naar het andere reizen gaat je niet in je kouwe kleren zitten. Status Quo kan het allemaal aan. Omdat er strenge leefregels zijn. Zoals bijvoorbeeld de voeding. Er wordt dagelijks op toegezien dat de mannen alle noodzakelijke vitaminen en calorieën binnenkrijgen. Trouwens, de lichamelijke conditie is niet het enige belangrijke. Status Quo hecht grote waarde aan een goede onderlinge verstandhouding, die bij hen gerust vriendschap genoemd mag worden. Het is volgens iedereen de enige verklaring voor het feit dat de groep het zo ongelooflijk lang heeft uitgehouden. En dat in exact dezelfe samenstelling als aan het allereerste begin. De steer binnen de groep is eigenlijk heel ontspannen. Vooral Parfitt is de man die zijn grappen en grollen nooit onder stoelen en banken steekt. Zegt Rick: „Je moet in dit vak blijven lachen anders word je een freak die binnen de kortste keren rijp is voor het gesticht. Als je muzikant tegen wil en dank bent, moet je geen muziek meer maken. Dan houdt het op. Wij hebben er met zijn allen na al die jaren nog net zoveel lol in. Dat is in principe het grootste geheim. Het werk is mijn hobby. Ik heb er gein in. Natuurlijk zijn mijn vrouw en kinderen, huis, kleurenteevee en auto's een aangename afwisseling...

Maar ik zou er nooit van kunnen houden als ik niet de gelukkigste muzikant was die er op twee benen rondliep." Rick Parfitt, een fantastisch mens en natuurlijk topmuzikant, die het waarschijnlijk langer in zijn slopende vak zal uithouden dan de gemiddelde beroepsvoetballer.

Rick Parfitt poseert zoals de Quo-fans hem nooit eerder zagen. Prachtige foto's die duidelijk laten zien dat de topgitarist nog dezelfde energie en jeugdigheid uitstraalt als twaalf jaar terug. Rick vertelt ME hoe-ie zich al die jaren in topconditie heeft gehouden...